Huzursuz olan her şey yüksek sesle gelmez. Bu çalışmada gerilim renk, yoğunluk ve tekrar aracılığıyla kurulur: koyu kırmızı koyun bedenleri kadrajın neredeyse tamamını doldururken, beyaz başlar genel kütlenin içinde seyrek ayrım noktaları olarak kalır. Burada bireysel olan ile kolektif olan arasında kırılgan bir sınır belirir. Bakış her canlı varlığı ayrı ayrı seçebildiği sürece, görüntü kişisel varoluş hissini korur. Ancak bakış uzadıkça kırmızı renk figürleri tek bir bütün içinde daha güçlü biçimde birleştirir; ayrı olan çözülmeye başlar. Başlık, yakalanması neredeyse imkânsız bir ana işaret eder. Geçişin kendisini nadiren fark ederiz: canlının ayrı bir varlık olarak görünmekten çıkıp ortak bir hareketin parçasına dönüştüğü noktayı. Her şey sessizce, neredeyse fark edilmeden gerçekleşir; ta ki renk biçimden daha yüksek sesle konuşmaya başlayana kadar.